โอ้พระเจ้าช่วย มันกลับบ้านแล้ว ปล่อยให้เราลุ้นอยู่ตั้งแต่เช้า

พอเที่ยงกลับไปที่บ้าน เห็นโดโด้อยู่ไกลๆ กรี๊ด ค่ะ งานนี้กรี๊ดดีใจมากๆ

ที่มันไม่ได้เป็นอะไร ดีใจแบบไม่สนว่าใครจะมอง ดีใจมากๆ ที่มันกลับมา

คนเราก็เป็นแบบนี้หล่ะ ถ้าสิ่งที่สำคัญไม่หายไปก็จะไม่รู้ตัวหรอกว่ามันสำคัญ

สำหรับเรานะ เราคิดว่าโดโด้ มีความรู้สึกทุกอย่างเหมือนกับคนเราเลย ยกตัวอย่างน่ะ

วันนี้พอมันกับมาบ้านเลยโดนล่าม เราเลยก็เลยให้ข้าวมัน แต่แกล้งไม่ให้น้ำ

เท่านั้นครับพอมันอิ่ม มันเห่าครั้งหนึ่ง เท่านั้นหล่ะ เรารู้เลยว่ามันหิวน้ำแล้ว

พอเราเอาน้ำเย็นให้มันรีบดื่มน้ำเลยทันที หรือไม่ก็เป็นอันว่าเรากับโดโด้รู้กัน 5555



ต่อไปขอพูดเรื่องแม่หน่อยหล่ะกัน


แม่เราตอนนี้ก็อายุมากๆแล้ว พวกลูกจะมีฉายาให้แม่ แม่ชอบดูละครน้ำเน่าของไทย

ชอบดูหนังจักรๆ วงๆ แม่นอนดึก( ชอบดูละคร ) ตื่นแต่เช้าแม่จะลุกไปวิ่ง พร้อมพาโดโด้ไปด้วย

จากนั้นแม่จะเปิดทีวี ฟังข่าว ย้ำฟังข่าว จากนั้นแม่จะเข้ามาปลุกพวกเรา ด้วยการเคาะประตู

ประมาณว่า มึงนอนได้นอนไปกูจะเคาะอยู่อย่างนี้หล่ะ พอเราตื่นแม่ก็จะกวาดบ้านถูบ้าน

หยิบจับโน้นจับนี้ไปเรื่อยๆ สักพักก็จะมานั่งนับเงิน ( แม่ชอบนำเงิน ไม่เข้าใจจะนับไปทำไม

เคยคุยกับน้องอยู่เหมือนกันว่า จะส่งแม่ไปทำงานที่ธนาคารดีไหม จะได้นับเงินทั้งวันเลย 555 )

จากนั้นแม่ก็จะเตรียมกับข้าวให้พ่อไปทำงาน พอพ่อ และเราออกไปทำงานแล้ว แม่ก็จะเริ่มนอน

โดยมีน้องเราเฝ้าร้าน ระหว่างที่นอน นางเบลล่า กะจะต้องมานอนด้วยกับแม่เรา

มันชอบนอนกับแม่เรา เมื่อคืนนางเบลล่า ออกไป หาหนุ่มมา มันคงเพลีย

(คงไม่ต้องบอกว่ามันไปทำอะไรมาน่ะ  ก็รู้ๆ กันอยู่ ) เห็นนอนทั้งวัน

อ๋อเบลล่า เป็นแมวค่ะ มันมีสามสีในตัวเดียว จากนั้นแม่เราก็จะตื่นขึ้นมา แล้วลูบหลังเบลล่า

แล้วไปอาบน้ำเริ่มปฎิบัติการ ไป ลาสเวกัส (ไปเล่นไพ่) 555 จบข่าวค่ะ


Comment

Comment:

Tweet

ดีใจด้วยนะครับ ที่กลับมาแล้ว

#1 By ~~หมอเดา~~ on 2009-08-06 15:31